• UKRAYNA İÇ SAVAŞI

    Hazırlayanlar - Can Önen, Ozan Akalın

    istihdam ve işsizlik göstergeleri

Bugün dünya kamuoyunu en çok ilgilendiren birkaç başlıktan bir tanesi de Ukrayna’da yaşananlar. Bizim coğrafyamızı ilk bakışta çok da ilgilendirmediğini düşünenler olabilir. Coğrafi yakınlık, tarihsel bağlar, AKP hükümetinin siyasi tercihleri ve emperyalizmin ülkemize biçtiği misyon gibi başlıklar Ortadoğu’da yaşananları Türkiye kamuoyunun ilgi odağına yerleştiriyor şüphesiz. Ancak, Ukrayna’da son bir yıldır yaşanan sürecin de bir dizi nedenden dolayı, ilgiyi fazlasıyla hak ettiğini saptamak gerekiyor.

Bu nedenlerin başında, Ukrayna’da yaşananların tarihsel bağlamının ülkemiz de dahil olmak üzere tüm dünyayı ilgilendiriyor olması geliyor. Eski bir Sovyet ülkesi olan Ukrayna’da yalnızca son bir yıldır yaşanan sürece değil, 90’lı yıllar itibarıyla yaşanan siyasi süreçlerin tamamına damgasını vuran, sosyalizmden geriye kalan dünyada emperyalist sisteme nasıl entegre olunacağı sorunu olageldi. Bu sorun, yalnızca eski Sovyet coğrafyasının ve çözülen sosyalist sisteme dahil olan coğrafyaların değil, varlığına büyük ölçüde Büyük Ekim Devrimi sonrası şekillenen dengelerin zemin oluşturduğu kapitalist cumhuriyetlerin de sorunu olageldi. Ülkemizin de bu sonuncu kategoriye dahil olduğunu, AKP’li yılların ve gerçekleştirdiği dönüşümlerin büyük ölçüde bu sorunla ilgili olduğunu hatırlatmaya dahi gerek yok.

Yine yukarıda tarif edilenle bağlantılı olarak güncel açıdan ise, Ukrayna’da yaşanan süreç, Sovyetler sonrası dünyada emperyalist sisteme bütünüyle tabi olmadan da kapitalist düzenini sağlamlaştırmayı başarmış ve buna oranla uluslararası alanda söz sahibi olabilen birkaç ülkeden biri olan Rusya Federasyonu’nun, bazı coğrafyaların emperyalizme tam boy entegrasyonu sürecine ayak diremesiyle doğrudan ilgili. Sovyetlerin dağılması sonrasında yaşadığı “şoku” 1990’ların sonuna doğru üzerinden atan ve 2000’li yıllarda Putin Başkanlığında uluslararası alanda giderek sesini yükselten Rusya, özellikle kendi yakın coğrafyasındaki Post-Sovyet ülkelerinin emperyalist sisteme derinlemesine entegre olmasının önüne geçebilmek için yoğun bir politik efor sarf ediyor. Dolayısıyla, Ukrayna’da yaşananlar, emperyalizmle Rusya arasındaki vekalet savaşına konu oluyor ve büyük ölçüde bundan kaynaklanıyor.

Vekalet savaşına konu olan tek bölgenin orta ve doğu Avrupa olmadığı herkesin malumu. Başka coğrafyalarda da olduğu gibi bu savaşın başat güçleri, daha önce SoL’un köşe yazarlarınca tespit edildiği gibi, güncel bir eğilim olarak “kuralsızlığı”, olaylardaki rol ve sorumluluklarını görünmez hale getirmeyi gözetiyorlar. Ukrayna meselesini önemli kılan, bu eğilimin oldukça bariz örneklerini yansıtması. Ayrıca, Ukrayna’daki durum, emperyalizmin “iki yüzlülük” olarak nitelendirilmesinde hiçbir sakınca bulunmayan tavrını yansıtması bakımından da önemli. IŞİD barbarlığını çeşitli örnekleriyle dünya kamuoyunun gözüne sokmaktan geri durmayan emperyalist merkezler, Ukrayna’da Kiev yanlısı güçlerin imza attıkları çeşitli savaş suçlarını hatta barbarca eylemleri görmezden gelmek konusunda büyük bir ustalık sergiliyorlar. ABD ve müttefiklerinin dünyanın çeşitli yerlerinde, Suriye gibi ülkelerin ulusal egemenliğini ve uluslararası hukuku hiçe sayan uygulamaları çeşitli bahanelerle meşrulaştırılırken, Rusya’nın doğu Ukrayna’daki bağımsızlık yanlılarını desteklerken yaptığı hukuk ihlalleri üzerine koparılan yaygara da ikiyüzlülük hanesine kaydedilebilecek bir diğer örnek.

Tüm bunları ve özellikle ülkemiz medyasının Ukrayna’da yaşananlara neredeyse hiç yer vermiyor olmasını göz önünde bulundurarak, sürecin taraflarına, siyasi eğilimlerine dair genel bilgileri ve bir yılı geride bırakan iç savaşın güncel durumuna, yer alan gruplara ilişkin verileri, SoL okurları için derledik.





Novorusya Birleşik Silahlı Kuvvetleri

(Объединённые Вооруженные Силы Новороссии)


En son yapılan seçim ile Donetsk Halk Cumhuriyet’inin başına gelen Pavel Gubarev tarafından kurulan Donbas Halk Birlikleri’ne Lugansk’ta faaliyet gösteren Güney-Doğu Ordusu’nun 16 Eylül 2014’te katılması ile alınan ortak isim.

Batı, silahlı kuvvetlerin Rusya tarafından desteklendiğini iddia ediyorsa da Rusya Federasyonu bu iddiaları kesin bir dille yalanlıyor. Bu durum ise cephede göründüğünden daha karışık. Bölgede Rusya’nın ve Dünya’nın çeşitli yerlerinden gelen binlerce savaşçı olduğu su götürmez bir gerçek ve Rusya’nın bu militanlara en azından silahlı geçiş konusunda sorun çıkarmıyor olması tek mantıklı açıklama. Ayrıca bölgede Rusya tarafından güvenlik gücü olarak istihdam edilen resmi Kazak birliklerinin varlığına ilişkin haberler özellikle İngiliz medyasında yer bulmuştu.

Nisan 2013 tarihinde Kiev’deki siyasi durum üzerine hızlıca örgütlenen ve Ukrayna’nın Rus ağırlıklı Donetsk, Harkov, Slavyansk, Kramatorsk gib bölgelerinde kontrolü ele geçiren Donbas Halk Güçleri’ne Ukrayna’nın hızlı müdahalesi ile çatışmalar başlamış ve durum hızlıca iki bölgenin bağımsızlıklarını ilanı ile bugünkü durumuna gelmişti. Ukrayna’daki paramiliter grupların aksine merkezi örgütlenmeye ve yeni hükümetlere bağlılık yemini etmeyi reddeden gruplar süreçte çete ilan edilerek hızlıca silahsızlandırıldı.

Ana gövdeyi oluşturan iki ordu olan Donetsk Halk Güçleri ve Güney-Doğu ordusu ile bunlara bağlı birlikler ise şu şekilde:


Donetsk Halk Güçleri



Ukrayna eski İlerici Sosyalist Partisi üyesi ve tarih fakültesi mezunu olan Pavel Gubarev, Ukrayna’daki süreçte yürüttüğü siyasi çalışmanın ardından bölgesel yönetimin ve silahlı güçlerin temelini attı. Gençliğinde Rus milliyetçisi grupların üyesi olan ve bunlardan askeri eğitim aldığını açıklayan Gubarev, milliyetçi olmadığını merkez solda konumlandığını söylüyor.

Grup kurulduktan sonra birçok başka ekibin de katılımı ile güçlenmiş ve bölgede kontrolü sağlamış durumda. Geçtiğimiz aylarda Mariupol’e yapılan saldırı ise daha çok siyasi nedenlerle yavaşlatılmış ve ateşkes sürecine girilmişti. DHC saflarında mücadeleye katılan gruplar içerisinde Çarlık sevdalılarından, Sovyet mirasını sahiplenen sağ gruplara kadar geniş bir yelpaze var.

Bunlara örnek olarak Moskova’da büyüyen ve gazetecilik yapan Borodai, Rus gizli servisi FSB ile de ilişkilendiriliyor. DHC’nin ilk başbakanı unvanının yanı sıra Transdinyester gibi birçok cephede savaşmış bir isim. Milliyetçi düşünceleri ile cephelerde aktif yer alan Borodai, kendini kriz yöneticisi olarak lanse etmiş, daha sonra başbakanlık görevini terk etmişti. Şu anda bölgeyi dışarıdan finanse etmekle uğraştığı iddia ediliyor.

Diğer yandan Igor Girkin, cephedeki adı ile “Strelkov” ise, yine Transdinyester’den Bosna’ya, Çeçenistan’a kadar birçok bölgede gönüllü savaşmış bir “alaylı” asker olarak Donbas’ta kurmay düzeyine yükselmiş bir isim ve Putin’in siyasetine aykırı bir çizgiyi savunuyor. Sovyet mirasındansa Çarlığı benimseyen güçlerin önemli figürlerinden ve Novorusya hareketine yön veren isimlerden olan Strelkov’un ilham aldığı isimler arasında “Kara Baron” olarak da tanınan çarlık kumandanı Vrangel bulunuyor. Cephede dahi bu ayrım pazu bantlarının takılma biçiminden çok rahat anlaşılabiliyor.

Strelkov yanlıları Donbas güçlerinin agresif bir tutum sergilemesi ve hızlıca mevzi kazanması halinde Rusya’nın desteğini kazanacaklarını hesaplamış, fakat Rusya’nın yeni cumhuriyetleri tanımaması ve daha temkinli bir politika izlemesi, ayrıca aşırı söylemleri keskin bir dille kınaması bu güçleri “küstürmüş” ve Rusya içindeki diğer milliyetçi güçlerle yakınlaşmalarına yol açmıştı.

Cephedeki önemli muharip gruplardan bazıları şunlar:

Vostok Tugayı


Alexander Hodanovski tarafından kumanda edilen güç eski sovyet ülkelerinden gelen savaşçıları da bünyesinde barındırıyor. Adının Çeçenistan’daki ünlü tabur ile benzerliğinin yanı sıra bu birlikten bazı uzman askerlerin de şu anda tugay içinde yer aldığı iddia ediliyor. Birlik yakın zamanda müfrezeden tugay seviyesine çıktı. Vostok, Sovyet Zafer Flaması (Reichtag’a çekilen bayrak) taşıması ile dikkat çekiyor. Birlikte hatırı sayılır komünist savaşçının da yer aldığı biliniyor.




Vostok, Afganistan ve ikinci Çeçenistan savaşına katılmış birlikleri ile tecrübeli bir tugay.



Oplot Tugayı


 4 Kasım Seçimlerinden DHC’nin devlet başkanı olan Aleksander Zaharçenko tarafından kurulan edilen birlik adını Donetsk havaalanı çatışmalarında duyurmuştu. Tugay daha çok merkezde konumlanırken birlik daha çok Ukraynalı Rusça konuşan gönüllülerden oluşuyor.

Madenci Bölüğü


Birlik çoğunlukla yaşı 18 ila 66 arasında değişen 1000’den fazla maden işçisinden oluşmakla. Grup Kramatorsk’tan ayrılıkçıların geri çekilmesi sırasındaki eylemliliklerinden sonra kurulmuştu. Bu aynı zamanda 2. Dünya Savaşı’ndan kalma bir gelenek. Madenciler anti-faşist ve sol sloganlar ile dikkat çekse de diğer birlikler gibi bir siyasal temsilleri bulunmuyor.

Kalmiyus Tugayı


Temel olarak DHC’nin ve özel harekat gücü olarak örgütlenmiş durumda. Şahtar tugayının bir parçası olarak cephede aktif olarak çatışmalarda yer alıyor.

Rus Ortodoks Ordusu


Aşırı Rus milliyetçisi ve dinci söylemleri ile dikkat çeken grup 3500 kişilik bir güce sahip. Grup Mariupol saldırısında aktif rol almıştı. Rus Ortodoks Ordusu, DHC’nin yanı sıra kumandan Strelkov’a da bağlılık yemini ediyor. Nikolay Verin tarafından kurulan birlik, Vostok Tugayı tarafından savaşta korkaklık ve yağma ile suçlanmıştı. Birliklerin temel amaçları, ellerindeki bölgeyi tutmanın yanı sıra DHC’ye ve Rusya’ya tarihi Novorusya bölgesine doğru ilerlemek konusunda baskı oluşturmak. Emperyal Rus hayallerinin yanı sıra, Rusya Federasyonu ile bu konuda arası açık gruplara nazaran daha ılımlılar.

Sparta (Motorola) Tugayı


Arsen Pavlov’un kumanda ettiği birlik, eğitimli savaşçılardan oluşuyor ve operasyonlarda kullanılıyor. Birlik Slavyansk’ta ilk çatışmalara girmiş, anti-Maidan gösteri sırasında çıkan olaylardan sonra bu bölgelerdeki bağımsız yönetimlerin DHC’ye doğru geri çekilmesi esnasında Strelkov birliklerine katılmıştı. Birlik Rusya’dan gelen gönüllülerle güçlenirken iyi ekipmanı ile dikkat çekiyor.



Madenci Bölüğü




Lugansk Halk Cumhuriyeti Kuvvetleri


Güney-Doğu Ordusu


Savaş amblemini Aziz George nişanından alan ve Lugansk’ın ele geçirilmesindeki temel güç olan ordunun komutasında eski Sovyet ve Rusya ordusundan deneyimli askerler bulunuyor. Liderleri Rusya doğumlu Valeri Bolotov, kendisini LHC’nin ilk başkanı ilan etmiş ve yerini 18 Mayıs 2014’te Lugansk’lı İgor Plotnitski’ye bırakmıştı. Orduya bağlı yerel gönüllülerin yanı sıra yarı profesyonel tugaylar da bulunuyor.Bunlardan bazıları şunlar:

Büyük Don Ordusu


Adını Rus iç savaşındakı ordudan alan milliyetçi birlik, içinde bir çok milletten savaşçı barındırmasının yanı sıra Kazak ağırlığı ile dikkat çekiyor. Özellikle Don Kazaklarından önemli birliklerin bulunduğu grupta birçok muharip eski asker de bulunuyor. Grubun iddialarına göre kendilerine bağlı binlerce savaşçı bulunuyor. Kazaklar tarafından “ataman” seçilen Nikolay Kozitsin’in kumanda ettiği Kazak Ulusal Muhafızları cephede önemli bir güç olmayı sürdürüyor.

Prizrak Tugayı


Hayalet tugay anlamında gelen ismi ile 1000 dolayında savaşçısı ile müfrezelikten tugaylığa terfi eden birim Lugansk bölgesinin savunmasından sorumlu askeri güçlerden biri. Bünyesinde diğer etnik Slav kökenli savaşçılar da yer almakta. Liderleri Aleksey Mozgovoy ataerkil söylemleri ile kendi bölgesinde de tepki çekmişti. Fakat bu birlik içinde bulunan Kızıl Müfreze 404 ve Avrupa’dan gelen diğer sosyalist militanlar ile birlikte önemli bir komünist militan ağırlığına da sahip. Bu militanlar faşistlerin yanı sıra oligarklara karşı da mücadele ettiklerini dile getiriyorlar.

Zarya Tugayı


Adını bölgesinin futbol takımından alan birliğe şu anda Andrei Patruşef kumanda ediyor. Grup ismini faşist Aydar taburu karşısında kazandığı zafer ve ele geçirdiği Ukraynalı kumandan Şevçenko ile duyurmuştu. Birliğin bileşenleri arasında Rusya kökenli aşırı milliyetçi “Milliyetçi Bolşevikler” ve “Diğer Rusya” üyeleri de bulunuyor. Savaşçılarının 18-65 yaş arasında değiştiği tugay gönüllülerinin yüzde 10’unun Rusya’dan geldiğini açıklamıştı.

Leşni Tugayı


Temel görevi Lugansk şehrini korumak ve şehirde düzeni sağlamak olan birlik, içme suyu sağlama, insanı yardım ve halk sağlığı sorunlarını çözme gibi görevleri de üstlenmiş durumda. Birliğin bunun yanı sıra bir tank taburu da bulunuyor.


Uluslararası Silahlı Güçler



İç savaşın başlangıcından itibaren Rusya’nın yönlendirme iddiası ile, ya da kendi siyasi görüşleri ya da çıkarları sebebi ile hatta bireysel katılımlarla şekillenen birçok yabancı savaşçı cephede yer alıyor. Orta Asya’dan gelen Tacik ve Afgan grupların yanı sıra savaşta Kafkasyalılar dikkat çekiyor. Ukrayna tarafında Rusya dahil olmak üzere dünyanın bir çok yerinden Neo Nazi örgütlerinden eğitimli savaşçılar katılırken, Donbas bölgesinde Rusya’ya bağlı olarak ya da yanında savaşmış eski sovyet ülkelerinden savaşçılar göze çarpıyor. Yine “eski borçlarını ödemek” üzere bölgeye gelen Sırp savaşçılar ve Brezilya’dan Ermenistan’a kadar ırkçılığa karşı mücadele etmek amacı ile bölgeye savaşmaya geldiklerini söyleyen bireysel katılımcılarla bölge çok uluslu bir niteliğe sahip.

Bunun yanı sıra, bölgede bireysel ya da birlikler halinde keskin nişancı ya da bomba uzmanı gibi paralı askerler olduğu iddiaları da iki taraf tarafından dillendiriliyor. Yine yakın zamanda Zaharçenko, yurtdışından gelen savaşçılar içinde Türkler de olduğunu iddia etmişti.

Irkçı Savaşçılar


Kanada, AB, İskandinav ve Baltık ülkelerinin yanı sıra Rusya’dan da (Wotan Gençliği ilk göze çarpan önemli grup) binlerce Neo-nazi, birçoğu başta Azov Taburu olmak üzere birçok paramiliter birlikte yer alıyor. Daha öncesinde de bağlı oldukları örgütlerde askeri eğitim almış bu savaşçılar Donbas bölgesini bir deneyim alanı olarak da görüyorlar. Yine aşırı Slav milliyetçisi grupların da bölgede ayrılıkçılara katıldığını eklemek gerek.

Kafkas Kökenliler


Donbas bölgesi, Kafkas kökenli savaşçıların dünya üzerinde kozlarını paylaştığı bir diğer bölge haline gelmiş durumda. Ukrayna tarafında uluslararası cihat örgütlerinden birçok savaşçı (özellikle Hizb-ut Tahrir’den atılmış çeçenler) destek olmaya gelirken, Gürcistan’ın teknik ve stratejik destek sağladığı biliniyor. Benzer bir durum olarak, dinci örgütlere mesafeli olsalar da Çeçenistan savaşının sürgünleri de savaşta yer almakta gecikmedi. Avusturya’dan getirtilip bir birliğin başına geçirilen İsa Munaev’in karşısında tabi ki Kadirov’un Vostok tugaylarından deneyimli savaşçılar dikilmiş durumda.

Kuzey Kafkasya’nın diğer cumhuriyetlerinin yanı sıra Abhazya ve Osetya’dan da birçok savaşçı Donetsk bölgesinde yerini alıyor. Abhaz savaşçıların cephede kendi bağımsızlık günlerini kutlamaları basında yankı uyandırarak dikkatleri bu grubun üzerine çekmişken, yine Osetyalı eski haberci Alan Mamiev, adamları ile Kazak savaşçıların yanında yer almış ve Rusya’da gündeme oturmuştu.

Kazaklar


Ukrayna’nın yerlisi olan Zaporoj Kazakları’nın yanı sıra sınırın iki tarafında da yaşayan Don Kazakları savaşın önemli bir unsuru olarak cephede yerlerini almış durumda. Düzenli gruplara katılmış unsurlar dışında kendilerini İkinci Dünya savaşında Nazilerle beraber savaşan “beyaz” gruplara ithafen “Terek Kurtları” olarak adlandıran paramiliter grup gibi bir çoğu da ayrı alaylar halinde örgütleniyor. Aleksandr Mozhaev ve Evgeni Ponomarev gibi savaşta ünlenen liderlere sahip Kazaklar dinci motivasyonlara ve anti semitist söylemlere sahip olsa da Rusya’nın genel siyasal çerçevesinin dışına çıkacak hareketlerden kaçınıyorlar. Yine de bazı gruplar “Yahudi Masonlara karşı örgütlenmek” ve “Tarihi Rusya’yı tekrar fethetmek” gibi iddiaları ile batı medyasının hedefi haine gelmiş durumda. Gruplar içinde deneyimli askerlerin yanı sıra Rusya’nın yeni örgütlediği Kazak güvenlik güçlerinden de üyelerin olduğu iddia ediliyor.

Kazak lider Aleksander Mozhaev, diğer adı ile “Babay”



Ukrayna Ulusal Muhafızları

(Національна гвардія України)


Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin, 2014 yılında tekrar hayata geçirilen Ukrayna İçişleri Bakanlığı’na (Özellikle iç güvenlikten sorumlu bakanlık) bağlı ihtiyat asli teşkillerini oluşturuyor. Ukrayna Ulusal Muhafızları, 13 Mart 2014 yılında yaşanan darbeden sonra ülkedeki iç karışıklıklar ve Rusya’nın Kırım’ı ilhakı sonrası 2000 yılında bütçe kesintileri neden gösterilerek tasfiye edilen birlikler yeniden diriltilmiş oldu.

Kurulmasından sonra 15 gün içinde 10.000 personelin alınacağı ve gönüllülerin de kabul edileceği açıklanan ordunun kanunen 33.000 kişilik bir güce kumanda etme yetkisi var. Geçtiğimiz aylarda çıkan yasa ile 600 milyon dolarlık bir bütçe ve 60.000 kişilik personel gücüne çıkarılması hedeflenen Muhafızlar, destek ve eğitim birlikleri yanı sıra esasen hafif ve mekanize piyade birliklerinden oluşuyor. Muhafızlar an itibari ile 18 - 55 yaş ortalaması ve 3 haftalık eğitim ile kabul gibi uygulamaları ile daha çok bir paramiliter birlik görüntüsü veriyor. Muhafızlar bu açıklarını paramiliter gruplardan devşirdikleri düzensiz savaş birlikleri ve bünyelerine kattıkları Yurtiçi Tugayları ile kapatmaya çalışıyor.


Bölgesel Savunma Tugayları



Ukrayna İçişleri Bakanlığı ve Savunma Bakanlığı tarafından oluşturulan paramiliter gruplara verilen toplu isim. Bu grupların oluşturulmasındaki temel amaç Donbas bölgesinde ayrılıkçılara karşı ordunun etkisiz kalması ve bölgenin önemli bir kısmını kaybetmesiydi. Ağustos 2014’e kadar 5600 militan’ın katıldığı Tugaylara daha sonra Eylül ayına kadar 7000 gönüllünün daha dahil olduğu iddia ediliyor. Bu gruplar ayrıca Ukrayna ordusunun cephe ve gerisinde hukuk ve insanlık dışı uygulamalarla psikolojik savaş yürütmesinin de bir aracı. Savunma Bakanlığı ve Ulusal Muhafızların kumandanlığı görevini yürüten Stefan Poltorak’ın emri ile 37 gönüllü tugayı 10 Kasım 2014’te Ukrayna’nın silahlı birliklerine entegre edilmeye başladı.

Silahlı birliklerin önemli bir kısmı Kiev protestolarında yer alan neo-nazi ya da diğer aşırı sağcı grupların toplanması ile ortaya çıkarken, Ukraynanın paramiliter güçleri iç savaş sırasında işledikleri insanlık suçları ile de gündemden düşmedi.

Sayısı toplamda 44 olay bu tugayların temel bazı birlikleri şunlardır (bazı birlikler Ulusal Muhafızlar bünyesinde yer almaya başladılarsa da burada gösterilmektedir):

Donbas Tugayı


Ulusal Muhafızlara dahil olmak üzere 3. Yedek Tugayı olarak tekrar organize edilen grup bölgede ortaya çıkan ilk paramiliter örgüttür. Lideri Rus asıllı Semen Semeçenko’nun Ekim ayındaki seçimlerde parlamentoya seçilmesinin ardından birliğin geleceği konusunda tartışmalar yürürken gelen bilgiler daha grubun aktif olarak çatışmanın içinde yer aldığı yönünde. Grup ABD tarafından eğitim almış militanları da bulunuyor. Ara sıra daha saldırgan bir tutum izlemesi için Kiev hükümetini sıkıştıran tugayın askeri gücünün 700 kişi olduğu bildiriliyor. Grup UUM bünyesine katılmıştır.

Dnipro Tugayı


Dinpro 1 Tugayı olarak da bilinmektedir, Nisan ayında oluşturulan tugayların Romanya ve Gürcistan’dan danışman ve eğitmen yardımı aldığı da gündeme gelmişti. Avrupa’dan getirilen Çeçen militanların bazılarının da bu birlik içinde savaştığı düşünülüyor. 4000 kişilik birlik düzensiz birlikler içinde gövde olarak en güçlülerinden. Grubun lideri Yuri Bereza’nın finans kaynakları da uzun dönem sorgulanmıştı.

Aydar Tugayı


Kiev’deki çatışmalarda yer alan Afganistan gazilerinin öncülüğünde kurulan grup Serhiy Melniçuk tarafından kumanda edilmektedir. Bünyesinde farklı etnik kimliklerden birçok üyenin bulunduğu grup Donbas bölgesindeki savaştaki adam kaçırma, gazeteci cinayeti ve sivil katliamının sorumlusu olarak gösteriliyor.

Azov Tugayı


Mariupol bölgesinde oluşturulan Neo-nazi tugay, daha çok Rusça dili konuşan paramiliter güçlerden oluşmaktadır. Lideri Andrey Belitskiy olan örgüt Kiev’deki darbe girişimindeki temel sokak hareketinden gelen üyelerin yanı sıra İskandinav ve Doğu Avrupa ülkelerinin faşist örgütlerinden üyeleri de bünyesinde barındırmaktadır. Grup cephenin birçok yerinde çatışmalara katılırken, sempatizanlarının da Ukrayna’nın özellikle sahil şeridindeki bölgelerde aşırılıkların bir parçası olduğu bilinmektedir.

Sich Tugayı


Ukraynalı ırkçı hareket Svoboda’nın kurduğu silahlı birlik. Andrei Llenko tarafından kumanda edilen birlik, Slavyansk’ta Ağustos olayında gerçekleşen olaylarda adını ilk kez duyurmuştu.

Ukrayna Gönüllü Kolordusu


Ukrayna’daki diğer bir aşırı sağcı örgüt olan Sağ Sektör’ün kurduğu paramiliter örgüt silahlı eğitime çok daha önce başladığını Kiev’deki çatışmalarda göstermişti. Örgütün 3 eğitim kampı, 7 yedek 2 de saha taburu olduğu biliniyor.



Faşist Donbas taburu kilise tarafından kutsanırken



Ukrayna yurtiçi tugayları

(Внутрішні війська України)


İçişleri Bakanlığı’na bağlı olarak (daha çok iç-ulusal güvenlikten sorumludur) Jandarma görevini üstlenen grup 13 Mart 2013 tarihinden itibaren Ukrayna Ulusal Muhafızları ile birleşmiş durumda. Kumandanlığını Stefan Poltorak’ın yaptığı tugaylara bağlı Bars ve Cheetah birliklerinin bölgede operasyon yürüttüğüne inanılıyor.

Berkut Tugayı


Sovyetlerin çözülmesinden sonra Ukrayna’nın özel harekat polisi olarak görev yapan Berkut, Kiev’deki protestolar ve darbe esnasında Yanukoviç yanlısı tutumu ile taraflaşmada yer almış, darbe sonrası ise dağılma sürecine girmişti. Ayrılıkçı gruplara dahil 1000 kadar Berkut üyesi olduğu iddia edilirken, birçok elemanın Ukrayna Ulusal Muhafızlarının yanında Donbas bölgesinde aynı isimle aktif olarak yer aldığı biliniyor.



Hazırlayanlar: Can Önen, Ozan Akalın
Coğrafi Görselleştirme: Turgut Yıldız
27 Aralık 2014